Over bewuste keuzes maken. En hoe dat bevrijdend werkt, ook in corona-tijden

“Er zit een blog in mijn hoofd”.  Sinds 7 jaar werk ik als zelfstandig coach, en vertelt iedereen me dat ik wat meer zichtbaar moet zijn op sociale media.  Dat is nooit eerder gelukt, niet omdat de ideeën er niet waren, wel omdat ze niet op papier geraakten.

Vandaag dus wel.  En ik heb er meteen 2 geschreven zelfs.  

Ik heb de gewoonte om regelmatig thuis, en in mijn eentje te werken.  Dat zijn doorgaans de meest productieve dagen die ik me kan wensen.  Maar de voorbije dagen waren dat niet.  Ik heb vooral onproductief gewerkt, niet voldoende genoten van de buitenlucht, de zon in de tuin, de slow cooking, soit : het gezonde goede leven is aan mij voorbijgegaan.


Wat ik wel heb gedaan : massa’s mails gelezen en beantwoord, ruzie gemaakt met mijn puberende kinderen en vooral : mij veel zorgen gemaakt !  

Van mijn dochter vind ik dat ze niet voldoende bezig is met haar eindwerk.  Zij schrijft brieven naar wie ze liefheeft, gaat boodschappen doen en biedt hulp aan de buren.  Maar dat gebruikt ze allemaal als ‘excuus’ om niet met haar schoolwerk bezig te zijn.  Right ?

Van mijn zoon vind ik dat die niet voldoende bezig is met slow living : hij doet met een lang gezicht de weinige klusjes die ik hem vraag en sluit zich voorlopig het liefst op in zijn kamer met zijn playstation.  Totaal geen gemeenschapsgevoel, right ?


Wrong ! Ineens drong tot mij door dat mijn beide kinderen mijn eigen dilemma weerspiegelen.  Daarom was ik zo onrustig de voorbije 72 uren : moest ik mij overgeven aan een ander leven of moest ik doen wat ik kon om mijn business draaiende te houden en ook te zorgen voor voldoende werk na de crisis ? Piekeren over wat ik kon en moest doen, maar ook piekeren of dat de juiste keuze zou zijn.


Toen Mark Van Ranst enkele dagen geleden toelichting gaf over die ondertussen bekende curve zei hij dat het goed zou zijn als de bijzondere maatregelen lang zouden duren, want dat zou betekenen dat we van de hoge piek in de grafiek een lage lange heuvel hadden gemaakt.  Goed voor ons aller gezondheid.  Terwijl in het economisch nieuws werd gemeld hoe exponentieel slecht het is voor de beurs en de economie als de maatregelen lang aanhouden.

Ook hier de dualiteit : blijkbaar hebben onze gezondheid en ons financieel systeem écht tegengestelde belangen.  Vreemd om te zien.  

Ik ben een mens van én én, ’t is dus niet dat ik radicaal voor het ene of het andere wil kiezen, maar je oogst wat je zaait.  En ik ga dus stoppen met mij zorgen te maken over mijn centen.  Ik wil liever meezaaien aan een andere wereld dan aan een business as usual na de crisis.  Mogelijks betekent die hoogst persoonlijke keuze dat mijn business de rest van het jaar wat meer afziet dan de business van collega’s die online in gang schieten, alternatieven aanbieden etc.  So be it.  Ook hun keuze is respectabel.  En vanuit financieel oogpunt absoluut begrijpelijk.

Gandhi zei het ook al : ‘Be the change you want to see in the world’.  

Ik ga dus bewust kiezen om me zo weinig mogelijk zorgen te maken om werk, maar wel om het welzijn van mijn kinderen, mijn geliefden, mijn buren én iedereen die deze blog leest.  Dat betekent niet dat ik helemaal niet meer ga werken.  Maar niet langer vanuit de druk om wat het achteraf economisch zou kunnen betekenen.  


Dus ik ga in slow living én slow working modus, en ik wens jullie allemaal het allerbeste ! Blijf in uw kot, blijf gezond en maak keuzes die bij je passen.  Dat leidt tot minder zorgen.  Ik voel me alvast een pak vrijer na het nemen van die beslissing (en het schrijven van mijn eerste blog

19 maart 2020

Over bewuste keuzes maken. En hoe dat bevrijdend werkt, ook in corona-tijden

{{ popup_title }}

{{ popup_close_text }}

x