Over voluit aanwezig zijn, experimenteren en gratis coaching

Over voluit aanwezig zijn, experimenteren en gratis coaching

Er is een moment in elk coachgesprek dat ik herken, ook na al die jaren: het moment waarop ik merk dat ik even "uit" het gesprek ben gestapt. Dat ik aan het denken ben over de volgende vraag, in plaats van gewoon aanwezig te zijn in het gesprek en te luisteren naar wat er nu gebeurt. Het is heel menselijk. En het is precies waarom aanwezigheid, hoe vanzelfsprekend het ook klinkt, de competentie is waar coaches — ook ervaren coaches — hun hele loopbaan aan blijven schaven.

Waarom aanwezigheid de moeilijkste competentie is

Binnen het ICF-competentiemodel valt aanwezigheid onder de competentie Maintains Presence, en die zit niet toevallig in het domein "Co-creating the Relationship". Aanwezigheid is geen technische vaardigheid die je zomaar kan afvinken, zoals een goede vraag stellen of een agenda helder krijgen. Die dingen kan je trainen. Aanwezigheid ontstaat pas wanneer je stopt met het proces te managen en het gesprek werkelijk durft te volgen. Simpel om te beschrijven, opvallend moeilijk om echt te doen.  Niet voor niets dé ondercheidende factor in coachgesprekken.

Deze zomer volg ik de ICF training rond de PCC markers.  Ik ben Coaching the Shift bijzonder dankbaar dat ik voor hen mag werken als trainer in de certificerende coach-opleiding van HRD-academy.  In die rol beoordeel ik coachgesprekken van startende coaches.  En wat word ik daar nederig over mijn eigen gesprekken.

Na al die jaren praktijk weet ik intussen: "aanwezig zijn" wordt nooit een afgerond hoofdstuk. Het is eerder een spier die je blijft trainen, gesprek na gesprek. En net daarom wil ik er nu bewust nog wat verder in experimenteren.

Een experiment: aanwezigheid als leerweg

Om dat te doen — en om mezelf scherp te houden — geef ik dit najaar drie gesprekstrajecten van telkens drie uur coaching cadeau. Geen verkooptruc, geen verkapt intakegesprek: gewoon een echt geschenk, aan drie mensen die iets willen verkennen dat niet over hun werk of loopbaan gaat.

Waarom niet-professioneel? Omdat aanwezigheid het scherpst te voelen is wanneer een thema er voor de cliënt persoonlijk toe doet, zonder de gebruikelijke kaders van functioneringsgesprekken of loopbaandoelen. Denk bijvoorbeeld aan:

• een relatie die op een kruispunt staat
• de keuze om al dan niet te verhuizen
• een terugkerend patroon in hoe je met je gezin of familie omgaat
• meer rust, ritme of vitaliteit in je dagelijks leven
• dat passieproject dat je al jaren voor je uit schuift
• een vraag rond zingeving: wat wil ik echt, nu deze volgende levensfase begint?

Zomaar een greep uit wat mogelijk is — het thema is helemaal aan jou.

Wat ik vraag in ruil

Gratis, maar niet vrijblijvend. In ruil vraag ik dat de gesprekken opgenomen mogen worden, zodat ik ze kan gebruiken in mijn eigen ontwikkeling als coach. Dat gebeurt zorgvuldig:

• Bij de start van elk gesprek vraag ik expliciet toestemming om op te nemen.
• Aan het einde vraag ik die toestemming nog eens, bewust, met de kennis van wat er net gedeeld is.
• Beslis je op dat moment dat het gesprek toch niet gebruikt mag worden? Vanzelfsprekend akkoord, zonder discussie en zonder gevolgen voor de rest van het traject.

Jouw vertrouwen en veiligheid weegt zwaarder dan mijn leermateriaal. En eigenlijk is dat precies waar aanwezigheid mee begint: een cliënt die zich vrij genoeg voelt om echt te delen, weet dat de ruimte veilig is — ook achteraf.

Interesse?

Heb je een niet-professioneel thema dat wel wat aandacht, ruimte en een luisterend oor kan gebruiken? Neem contact met me op via Querencia. Ik kijk ernaar uit om er samen met open vizier in te duiken — en om, gesprek na gesprek, weer een beetje dieper te leren wat het betekent om er werkelijk te zijn.